Hæ hæ og Halló strumparnir mínir.
Míns er bara veik í úglöndum - ekki gaman
Komin með þessa helv.. flensu sem öll fjölskyldan var með
heima.
Held að ég sé með óráði - þvílíkar hugleiðingar hjá mér yfir
klósett skálinni í nótt 
Gonna share 'em with you
Hef bara mikið verið að pæla í óléttu og svoleiðis undanfarið og
nokkuð rætt þetta við Nínu og Önnu Pönnu.
Ég hef verið að pæla hvernig pabba ég myndi vilja fá fyrir
barnið mitt. Hvernig veit maður að einhver verði góður pabbi? Það
eru ekkert allir pabbar góðir, ég varð rosa heppin og fékk bestasta
pabba í heiminum, enda þekkt sem mikil pabbastelpa, en það eru ekki
allir jafn heppnir. Sumir hafa bara helgar pabba eða pabba sem þeir
sjá bara nokkrum sinnum á ári.
Ég vil að barnið mitt fái alveg eins pabba og pabbi minn er.
Hann myndi gera hvað sem er fyrir okkur systkinin og börnin
okkar.
Ég myndi ekki vilja einhvern sem tæki fótboltaleik fram yfir
barnið sitt - Pabbinn á að vilja leika við barnið og vilja vera með
því alltaf.
Pabbinn á líka að vera til staðar á meðgöngunni, finnst ekki
sanngjarnt að konan þurfi að standa í öllu ein. Ég myndi ekki vilja
standa ein í því að vera ælandi á hverjum degi og hafa engan til að
kvarta í - fá hormónasveiflurnar og hafa engan til að taka kast á,
og miðað við hvernig systur mínar voru á meðgöngunni þá eru
svakaleg köst í vændum heheh
Mér finnst óléttan og uppeldið vera verk beggja ekki bara
annars. Og eiga báðir foreldra að taka þátt alveg frá byrjun enda
er þetta verk þeirra beggja.
Æ vjúff nóg komið af nöldri - nenni ekki meir...
Eins og ég sagði þá eru þessar hugsanir til komnar vegna
veikinda 
Anyways ta ta for now my luvly's
Bjargey lasaríus strumpulíus